Karamürsel'de mesele şu: körfezin öbür yakası fabrika dumanına boğulurken sen burada sahil boyu yürüyüp dünyanın derdini unutmaya çalışıyorsun. İstanbul'dan kaçanların "ya buraya yerleşsek" dediği, kimsenin de tam yerleşmediği o ara durak. Akşamüstü iskele tarafı canlanır, gündüz herkes işine bakar. Büyük şehir telaşı yok diye sıkılma; planını "Karamürsel sepeti" sanma, zarı at, kıyı gerisini halleder.