Liman vinçlerinin gölgesinde büyümüş bir ilçede "ne yapsak?" diye sorman bile cesaret işi. Yokuştan körfeze bakarken bir yandan tren düdüğü, bir yandan tır konvoyu; akşam planın gemilerin ışığına bakıp çay içmeye kadar gidebilir. Burada hayat sanayinin temposuna uymuş, herkes bir vardiya bekler gibi. Ama sahile inip yokuşları tırmandığında küçük sürprizler çıkar. Boş verme hesap kitabı; zarı at, gerisi kendiliğinden dizilir.